Tag Archives: shanghai

Metrokaartjes Shanghai

Lola en Mink hebben (een beetje illegaal) deze metrokaartjes meegenomen uit Shanghai. Ze vonden ze zo mooi dat ze er geen afstand van kunnen doen ;-)

17 juli: de eerste treinreis

17 juli De eerste treinreis
Vooraf verwacht je in China vooruitgang te zien, maar zelf de lokale verbinding tussen Shanghai en Hefei is er een waar de gemiddelde hogesnelheidslijn in Europa een puntje aan kan zuigen. Schoon, snel, strak georganiseerd en vertrekkend van een ultramodern station dat pas 2 weken open is.
Het wordt een lange rit: in 3 uur tijd (topsnelheid 250 km/u) naar Hefei, 7 uur wachten en dan 16 uur in de slaaptrein van Hefei naar Beijing.

16 juli laatste dag Shanghai

16 juli laatste dag Shanghai
Alle treinen van Shanghai naar Beijing zijn tot een week vooruit volledig volgeboekt. Het enige alternatief is een veel langer route te nemen via Hefei de hoofdstad van de provincie Anhui. Omdat we nu ook een dag langer in Shanghai moeten blijven en ons hotel vol zit, verhuizen we naar een ander hotel meer naar de ‘rand’ van de stad. Ook daar ziet de wereld er enorm welvarend uit.
Het regent de hele dag pijpestelen. We bekijken een Buddha tempel en lopen een stukje door de oude stad. Met lijn 2 van de hypermoderne metro zoeven we terug richting hotel. Eerst proviand voor de treinreis inslaan in een supermarkt en dan eten in een restaurant. Lola en Mink leren de receptioniste van het hotel Uno.

Expo 2010

We gingen op advies van velen later in de middag naar de Expo omdat het anders te druk zou zijn. Ik denk dat Chinezen een heel ander concept van druk hebben of misschien bestaat het woord helemaal niet.
4 uur kaartjes halen – 5 uur konden we het Expoterrein op. Omdat we in Nederland alleen beelden van de Europese Paviljoens hebben gekregen , liepen we daar ook automatisch heen. Op de foto’s kreeg ik al een kneuterig idee van het nl paviljoen en Lola verwoorrdde het ook direct: “het is hier echt gezellig” ;-) Ook de traditionele Nederlandse handelswaar werden tentoongespreid – van Piet Hein Eek tot stroopwafels. Positive uitzondering hierop waren kleden van Fransje Kiljaars (Annetta!) Ook het paviljoen zelf is qua bouw het summum van jaren 80 architectuur (het ultieme (vredenburgh gevoel zeg maar).

Ok genoeg gezeur – over naar het Britse paviljoen – daar zijn we niet in geweest maar de buitenkant was prachtig – het stekelvarken, allemaal ijzeren stekels met eronderdoor een gang. Gek wel – ik heb van nederland hetgevoel dat we goed zijn in architectuur en de Engelsen niet specifiek. Hier staan ze naast elkaar en (b) lijkt het tegenovergestelde.

Het Russische was prachtig en over het Spaanse konden we niks positiefs verzinnen, maar dat had een andere oorzaak.